10 اسفند , 1396

 

کودکان با اختلالات طیف اتیسم در مهارت های دوست یابی و نگه داشتن روابط دوستانه با همسالان و دیگر افراد مشکل دارند.این مشکل در دوران تحصیل در مدرسه نمود زیادی پیدا می کند که شامل مشکل در سلام و احوال پرسی کردن با دیگران، مشکل در پیروی و پیگیری و دنبال کردن دستورالعمل ها، قرض دادن اسباب بازی ها و بازی های نوبتی و یک عدم توانایی در درخواست کمک و یا نیازشان از دیگران می باشد.

همه این مسائل به طبیعت این اختلال برمی گردد که کودک را از پردازش اطلاعات محیط پیرامونی منع می کند.مشکل در تعاملات اجتماعی از علائم اولیه تشخیص برای اختلالات این طیف می باشد.بازی های اجتماعی کودکان اتیستیک ، مشابهت و نزدیکی کمتری با همسالان دارد. کودکان اتیستیک به ندرت آغازگر روابط اجتماعی هستند، پاسخ های کمتری به محرک های اجتماعی می دهند و فعالیت های انفرادی بیشتری را در مقایسه با سایر کودکان با اختلالات تحولی دیگر نشان می دهند.

اهمیت نقش بازی های مشارکتی با همسالان در تحول و رشد مهارت های اجتماعی و ارتباطی کودکان اتیستیک توسط محققان مورد پژوهش و تاکید قرار گرفته است.تکنیک های میانجی گری همسالان برای افزایش تعاملات کودکان با اختلالات طیف اتیسم:

الف) آموزش همسالان برای تعاملات ماندگار با کودکان اتیستیک( شامل: مشارکت، کمک کردن، تحسین و تشویق، حمایت های عاطفی و علاقه مندی، مهربانی و …).
ب) نقش بازی کردن با کودکان جهت آموزش چگونگی کمک به رشد مهارت های ارتباطی این کودکان.

این راهکارها برای بالا نگه داشتن رفتارهای ارتباطی و کاهش رفتارهای نامناسب در محیط های اجتماعی و جمع های دوستانه موثر است.آموزش توسط همسالان با استفاده از روش های مشخص ، باعث افزایش مشارکت افراد اتیستیک در فعالیت های اجتماعی می شود.یکی از اهداف برنامه های آموزشی توسط همسالان ، پرورش یک رابطه موفق ، قوی و اجتماعی بین کودکان با تشخیص اختلال اتیسم و همسالان است.

در این برنامه، دانش آموزان به صورت برنامه ریزی شده و شفاف ، سعی دارند تا بر رفتارهای اجتماعی کودک اتیستیک ، بر اساس یک سری تعاملات تاثیر بگذارد.سه دیدگاه معمول شامل:
الف) مجاورت و اقدام
کودکان دارای صلاحیت اجتماعی همراه کودکان اتیستیک به چالش های فکری و اجتماعی می پردازند.
ب) عکس العمل ها و پاداش های مناسب
به همسالان آموزش داده می شود تا عکس العمل ها و پاداش های مناسبی را به رفتارهای اجتماعی کودکان اتیستیک بدهند.
ج) برداشتن نخستین قدم توسط همسالان
به همسال آموزش داده می شود تا شروع کننده ارتباط اجتماعی با کودک اتیستیک مورد نظر باشد.

 

منبع :www.researchgate.net ، Sonia Mastrangelo
تیم ترجمه اتیسم آگاهی

اين مطلب را به اشتراك بگذاريد
  • Facebook
  • Twitter
  • Google+
  • Linkedin

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *